ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΡΝΗ ΑΝΝΗ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΞΙ

 

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΞΙ

 

Μπαφομετ: λοιπόν μικρέ καβαλάρη;;;

Θέλεις να σου δώσω πλούτοι;;;

Θα τα έχεις αλλά θα σου πάρω την ψυχή σου

Ο Μπάφομετ επηρέαζε το μυαλό του Μιχαήλ.

Τερίνα: Μιχαήλ μην τον ακούς Μιχαήλ

Ο Μπάφομετ κοίταξε την Τερίνα και χτυπώντας τα δάκτυλα του έκανε την Τερίνα στάχτη.

Ο Μιχαήλ έβγαλε το σπαθί από την θήκη

Μιχαήλ: για εσένα βασιλιά μου δίνω σώμα και ψυχή για εσένα, και με μια κίνηση έμπηξε το σπαθί στο στέρνο του. Τα μάτια του άλλαξα χρώμα καθώς το αίμα κυλούσε στα πόδια του πανίσχυρου θεού Μπάφομετ.

Από την πύλη ξεπρόβαλε ο Τζον κρατώντας στα χέρια του μία κόκκινη καμπάνα που την χτυπούσε όλο και ποιο δυνατά μπροστά στον Μπάφομετ.

Τζον: sal aman akora de ramonae corae terra noe mestra mufaza kerenea diabola koula koula trane porbili diabolika

Όσο ο Τζον διάβαζε τον εξορκισμό και χτυπούσε την καμπάνα ο θεός Μπάφομετ χτυπιότανε από τοίχο σε τοίχο καθώς ο ναός γκρεμίζονταν.

Σε μια στιγμή ο Μπάφομετ κοίταξε τον Τζον καθώς τα μάτια του έλαμψαν και έριξε τον Τζον πίσω. Ο Τζον με την πτώση του προς τα πίσω χτύπησε το κεφάλι του και έχασε τις αισθήσεις του.

Ο Μπάφομετ πλησίασε το πτώμα της Αννη.

Μπάφομετ: και τώρα γλυκιά μου κοπελίτσα θα γευτώ την μικρή τρυφερή καρδούλα σου και ίσως και το μυαλό σου.

Τα μάτια της Αννη άνοιξαν απότομα και έλαμψαν με ένα βαθύ πράσινο χρώμα.

Αννη: μείνε μακριά από αυτούς που αγαπώ. Τα χέρια της Αννη έπιασαν το πρόσωπο του Μπάφομετ και τον έριξε κάτω συνεχίζοντας να τον κρατάει καίγοντας του το πρόσωπο.

Αννη: οι ίδιοι σου οι δαίμονες σε χτυπάνε διάολε

Όλοι οι δαίμονες που είχαν περικυκλώσει τον ναό επιτέθηκαν στην Αννη, μα πρωτου καν την αγγίξουν η Αννη έβγαλε ένα εκτυφλωτικό φως και εξαφάνισε όλους τους δαίμονες από τον ναό.

Η Αννη έπεσε κάτω αιμορραγώντας και σύρθηκε κοντά στον πατέρα της

Αννη: Μπαμπά 

φώναξε καθώς η ίδια έχανε τις αισθήσεις της

μπαμπά σε παρακαλώ μπαμπά

ο Τζον κούνησε το χέρι του και άνοιξε τα μάτια του.

Αννη: μπαμπά

Η Αννη χάρηκε που ο πατέρας της συνήρθε

Τζον: Αννη έχω πεθάνει δεν πεθαίνω ξανά

Η Αννη μην μπορώντας να κρατήσει άλλο τις δυνάμεις της έπεσε κάτω.

                                                           Τρεις ώρες αργότερα.

Η Αννη άνοιξε τα μάτια της προσπαθώντας να καταλάβει που βρίσκετε.

Μια απότομη κίνηση έφερε την Αννη ανυπόφορο πόνο.

Ο Τζον και ο Μιχαήλ που καθόντουσαν κοντά στην φωτιά καθησύχασαν την Αννη.

Τζον: ηρέμισε Αννη οι απότομες κινήσεις φέρουν πόνο. Είσαι τυχερή που δεν πέθανες με τέτοια μαχαιριά.

Μιχαήλ: πως μαχαιρώθηκες;

Η Αννη κοίταξε με μία απογοήτευση στο βλέμμα

Μεγάλη ιστορία.

Με μια κίνηση των χεριών της η Αννη έκλεισε την πληγή που είχε στην κοιλιά.

Ο Τζον και Μιχαήλ κοίταξαν θαυμάζοντας αυτό που έκανε η Αννη.

Μιχαήλ: Απίστευτο.

Ο Τζον σηκώθηκε από την θέση του και πήρε το μπουφάν του για να βγει έξω.

Αννη: μπαμπά, που πας;;;

Τζον: όσο περνάει η ώρα θα σας πιάσει η πίνα. Εγώ είμαι νεκρός δεν πεινάω αλλά εσείς πρέπει να φάτε.

Αννη: μα είμαστε στην κόλαση πως θα βρεις φαγητό;;;

Τζον: έχει ωραία βατραχοπόδαρα στην λίμνη των νεκρών θα πάω να μαζέψω βατράχια για βραδινό.

Αννη: νομίζω θα ξεράσω.

Ο Τζον βγήκε από την σπηλιά και ο Μιχαήλ και η Αννη έμειναν κοντά στην φωτιά για να ζεσταθούνε.

Αννη: η Τερίνα που είναι;;;

Μιχαήλ: δεν τα κατάφερε.

Ο Μιχαήλ μόρφασε πιάνοντας το στήθος του

Αννη: τι έπαθες;;;

Μιχαήλ: τίποτα.

Αννη: τι έχεις εκεί άσε με να δω.

Μιχαήλ: όχι.

Αννη: άσε με να δω.

Ο Μιχαήλ ξεκούμπωσε το άσπρο πουκάμισο που του φόρεσε ο πατέρας της Άννη όσο αυτός ήταν αναίσθητος.

Η Αννη τρόμαξε στο κοίταγμα της πληγής του

Αννη: μα καλά πως;;

Μιχαήλ: όσο ήσουν αναίσθητη ο δαίμονας μπήκε στο μυαλό μου και με έκανε να αυτοκτονήσω. Λίγα εκατοστά ποιο δίπλα να το έβαζα τώρα θα ήμουν νεκρός.

Η Άννη κοίταξε τον Μιχαήλ στα μάτια καθώς πλησίαζε τα χέρια της ποιο κοντά στην πληγή.

Αννη: μην φοβάσαι και μην κάνεις κίνηση.

Η Αννη έκλεισε την πληγή του Μιχαήλ με ένα μικρό φως που έβγαλε από τα χέρια της.

Μιχαήλ: πως το κάνεις αυτό;;;

Αννη: δεν ξέρω. Απλά νιώθω ότι μπορώ.

Ο Μιχαήλ κοίταξε την Αννη στα μάτια και της χάιδεψε τα μαλλιά.

Μιχαήλ: έχεις πολύ ωραία μάτια.

Η Αννη χαμογέλασε.

Αννη: σε ευχαριστώ.

Ο Μιχαήλ πλησίασε την Αννη.

Μιχαήλ: να σε ρωτήσω κάτι;;;

Αννη: ναι.

Μιχαήλ: εσύ λοιπόν έχεις μαγικές δυνάμεις σωστά;;;

Αννη: ναι

Μιχαήλ: αν πάω να σε φιλήσω, θα με πετάξεις πέρα;;;

Αννη: δοκίμασε.

Ο Μιχαήλ έπιασε απαλά τα μάγουλα της Αννη και πλησίασε αργά και σταθερά την Αννη δίνοντάς την ένα μικρό αλλά ταυτόχρονα και αισθησιακό φιλί στο στόμα.

αφού τελείωσε το φιλί η Αννη κοίταξε τον Μιχαήλ στα μάτια.

Αννη: θα σε μαγέψω… αν δεν το ξανά κάνεις.

Ο Μιχαήλ χαμογέλασε και η Αννη τον έπιασε και τον τράβηξε προς αυτήν για να του δώσει ένα ακόμα φιλί.

Ο Μιχαήλ αγκάλιασε την Αννη σφιχτά καθώς το δεξί του χέρι κινούνταν αισθησιακά στην πλάτη της Άννη καθώς κατέβαινε ποιο κάτω νιώθοντας τους σπασμούς της επάνω στο κορμί του. Συνέχισε να την φιλάει στο στόμα καθώς κατέβαινε στον λαιμό και πάλι στο στόμα. Η Αννη με μια αργή κίνηση ξεκούμπωσε τελείως το πουκάμισο του Μιχαήλ και τον φίλησε στο στήθος καθώς κυλούσε η ανάσα της επάνω στο κορμί του. Ο Μιχαήλ γύρισε την Αννη ξαπλώνοντάς την στο πάτωμα και βγάζοντας απαλά την μπλούζα της, φιλώντας την κάθε ακάλυπτο σημείο που φανερωνότανε, συνεχίζοντας για να ανέβει ξανά στο στόμα της.

Τα χείλη τις Αννη του θύμιζαν μια γλυκιά αίσθηση φθινοπώρου που τα φύλλα πέφτουν ενώ είναι κίτρινα καθώς ένα απαλό αεράκι σε αναγκάζει να φορέσεις ένα κασκόλ.

Τα χέρια του κατέβαιναν προς τα κάτω ενώ τα χείλη του έμεναν κολλημένα στα δικά της. Το δεξί χέρι είχε φτάσει στο παντελόνι της Αννη και το ξεκούμπωνε καθώς το αριστερό χέρι τριγύριζε στο στήθος της. Σε μια στιγμή ο Μιχαήλ σταμάτησε και κοίταξε την Αννη. Με αργές κινήσεις κατέβηκε ποιο κάτω και της κατέβασε το παντελόνι μαζί με το εσώρουχο. Ένας κόμπος δέθηκε στο στομάχι της αλλά γρήγορα το ξεπέρασε καθώς τα χέρια του Μιχαήλ χάιδευαν απαλά την  περιοχή.

Ο Μιχαήλ πλησίασε την Αννη και την κοίταξε για λίγο στα μάτια.

Ένας ακόμα κόμπος έσφιξε το στομάχι της Αννη. Με μια μικρή κίνηση Η Αννη κατέβασε και έβγαλε το παντελόνι του Μιχαήλ, και αυτός την ξάπλωσε πάλι προς τα πίσω και με αργές κινήσεις πλησίασε το σώμα της.

Η Αννη έδωσε ένα φιλί ακόμα και με αργές κινήσεις έβαλε τον Μιχαήλ μέσα της.

Τώρα πλέον δεν τους χώριζε τίποτα ήταν και οι δύο γυμνοί παραδομένοι στην ηδονή του σώματος καθώς ο θεός έρωτας τους ένωνε και τους έδενε σαν να ήθελε αυτά τα δύο σώματα να γίνουν ένα.

                                                           Το επόμενο πρωί.

Η Αννη και ο Μιχαήλ κοιμόντουσαν αγκαλιά.

Η Αννη ξύπνησε καθώς μια μικρή αχτίδα του ήλιου χτύπησε στα μάτια της.

Όταν ξύπνησε είδε ότι όσα πέρασε εχθές το βράδυ ήταν αλήθεια. Μα όταν γύρισε το κεφάλι της στα δεξιά είδε τον πατέρα της με την Τερίνα να την κοιτάνε.

Τερίνα: καλημέρα μικρή σαλιάρα.

Η Αννη είχε κοκκινίσει από ντροπή αλλά και από χαρά που είχε δει ξανά την Τερίνα.

Αννη: εε μπαμπά δεν είναι αυτό που φαίνεται, να σας εξηγήσω

Εκείνη την ώρα ξύπνησε και ο Μιχαήλ

Τρομαγμένος που είδε τον Τζον προσπάθησε να δικαιολογηθεί, μα ο Τζον τους διέκοψε χαμογελώντας.

Τερίνα: το διασκεδάσατε εχθές το βράδυ ε;;;

Ο Μιχαήλ πήγε να σηκωθεί αλλά η Αννη του έκανε νόημα πως είναι γυμνοί και οι δύο.

Τερίνα: μμμ σας βρήκαμε γυμνούς και τους δύο να κοιμάστε αγκαλιά και ήταν τόσο γλυκό, ξέρεις μπορώ να πω ερεθίστηκα.

Η Αννη χλόμιασε από την ντροπή της

Ο Τζον βγήκε έξω λέγοντας να ντυθούν γιατί έχουν δουλειά.

Αφού ντύθηκαν ο Μιχαήλ έτρεξε και αγκάλιασε την μικρή Τερίνα

Μιχαήλ: μα καλά πως ζεις;;;

Τερίνα: έχω τα μυστικά μου. ( χαμογέλασε)

 ο Μιχαήλ ρώτησε τον Τζον τι είχε γίνει

Τζον: λοιπόν εχθές το  βράδυ που ήμουν έξω είδα ένα φως να πέφτει κοντά στο καταρράκτη των εφτά ελαφιών. Νομίζω ότι κάποιος θα κάνει κακό στα ελάφια.

Αννη: γιατί να υπάρχουν ελάφια στην κόλαση και γιατί να θέλει κάποιος να τα κάνει κακό;;;;

Μιχαήλ: λένε πως τα άφησε ο θεός Αδωνάι ως σύμβολο για να θυμούνται οι νεκροί ότι αν μετανοήσεις θα σε λυπηθεί ο θεός

Τζον: τα ελάφια είναι ιερά ζώα και συμβολίζουν το σύμβολο της σοφίας αν πάρεις λίγο από το αίμα τους μπορείς να αναστήσεις και ανθρώπους.

Αννη: ποιος είναι ο Αδωνάι;;;

Μιχαήλ: μα καλά σε ποιον κόσμο ζούσες πριν έρθεις εδώ;;; Αδωνάι σημαίνει Κύριος και είναι ένα όνομα που έχει ο θεός.

Αννη: μα νόμιζα πως δεν ξέραμε τα ονόματα του θεού

Τζον: νομίζω πρέπει να κάνουμε μια στάση μέχρι να μάθουμε που πρέπει να πάμε μετά.

Αννη: εντάξει λοιπόν ας πάμε στα ελάφια.

 

 

Τέλος επεισόδιο έξι