Ιστοριες της Σμύρνης ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΦΤΑ

 

 

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΦΤΑ

 

Η Αννη ο Τζον Μιχαήλ και Τερίνα ξεκίνησαν για τον καταρράκτη των εφτά ελαφιών για να δούνε τι έπαθαν τα ελάφια.

Αννη: δεν μπορώ να πιστέψω πως ήμουν τόσο κοντά στο γριμόριο, το είχα πάρει και το έχασα μέσα από τα χέρια μου σε ένα λεπτό.

Τζον: όχι δε το έχασες το πήρα εγώ για εσένα,

Ο Τζον έβγαλε από την τσάντα του το γριμόριο της Λίλιθ και το έδωσε στην Αννη.

Αννη: είναι μεγάλο και πολύ βαρύ,

Η Αννη έβαλε ξανά το γριμόριο πίσω στην τσάντα.

Μιχαήλ: εσύ είσαι τυχερή πήρες αυτό που χρειαζόσουν…( Ο Τζον τον διέκοψε)

Τζον: και εσύ πήρες αυτό που ήθελες.

Ο Τζον έβγαλε τον μπλε κρύσταλλο και τον έδωσε στον Μιχαήλ.

Μιχαήλ: ο κρύσταλλος ( αναφώνησε με μεγάλη χαρά) μα καλά πως!!!;;;

Τερίνα: καθένας με τα κόλπα του

Αννη: δεν καταλαβαίνω γιατί ρισκάρεις την ζωή σου για τα λεφτά;;;

Μιχαήλ: για τα λεφτά;;; όχι δεν είναι για τα λεφτά

Τερίνα: όχι δεν είναι για λεφτά απλά ο πατέρας του είναι βαριά άρρωστος και ο Μιχαήλ θέλει να τον κάνει καλά.

Μιχαήλ: Τερίνα σταμάτα ( εκφώνησε στενάχωρα και αυστηρά και άλλαξε το θέμα)

Αννη: δεν ήξερα ότι...

Τερίνα: Ο Μιχαήλ δεν θέλει να μιλάει γι αυτό.

Μιχαήλ: απλά δεν θέλω να χάνω χρόνο

Η Άννη σταμάτησε και κοίταξε τον Μιχαήλ

Αννη: δεν είσαι υποχρεωμένος να έρθεις μαζί μας

Μιχαήλ: δεν έρχομαι μαζί σας απλός χρειάζομαι κάτι ακόμα.

Τζον: κοιτάξτε όλοι.

Τερίνα: αα τι πανέμορφό τοπίο

Αννη: όχι αυτό το ελάφι κάποιος το σκότωσε.

Τρέξανε κοντά στο νεκρό ελάφι που το αίμα του κυλούσε καθώς σχημάτιζε λίμνη ζωής.

Αννη: μα καλά γιατί;;; ποιος;;;

Μιχαήλ κάποιος που προφανώς ήθελε αυτό

Ο Μιχαήλ έδειξε το αίμα καθώς έσκυψε και μάζεψε λίγο σε ένα μικρό μπουκάλι.

Αννη: τι κάνεις;;;

Τζον: σε περίπτωση που δεν προλάβει να σώσει τον πατέρα του θα τον αναστήσει.

Αννη: μα είναι ασέβεια απέναντι στο ζώο.

Μέσα στην πανέμορφη ησυχία που μόνο ο ήχος από τα κρυσταλλένια νερά του καταρράκτη ακούγονταν καθώς ο ήλιος χτύπαγε τόσο όμορφα και ζεστά ακούστε κάτι σαν πυροβολισμός.

Τζον: κάποιοι κυνηγάνε, πάμε.

Τρέξανε γρήγορα εκεί όπου ακούστηκε ο πυροβολισμός.

Τερίνα: αα είναι μάγοι ( εκφώνησε φοβισμένα ), εντάξει παιδιά λέω να μην εμπλακούμε.

Αννη: γιατί;

Τερίνα: γιατί είναι μάγοι του χάος δεν είναι καλό να τους πάμε κόντρα.

Μιχαήλ: η Τερίνα έχει δίκαιο είναι πολύ επικίνδυνο.

Αννη: εντάξει εσύ μείνε πίσω.

 Η Αννη: έτρεξε προς τους μάγους και τους πέταξε κάτω με έναν δυνατό αέρα.

Οι μάγοι σηκώθηκαν και πλησιάζανε την Αννη

Η Αννη δίχως να σταματήσει άρχισε να τους πετάει κεραυνούς και να τους αφήνει αναίσθητους.

Αννη: ποιος είναι κακός εε;

Οι μάγοι ξανά σηκώθηκαν και προχωρούσαν πάλι προς το μέρος της.

Αννη: μην με εξοργίζεται άλλο.( είπε με νευρική φωνή )

Οι μάγοι όσο πλησιάζανε ψέλνανε ένα περίεργο ψαλμό που έκανε την Αννη να πέσει κάτω και να έχει αφόρητους πόνους.

Μιχαήλ: Αννη!!! (φώναξε ) και έτρεξε προς το μέρος της ταρακουνώντας όλη την γη με ένα δυνατό ξόρκι.

Ο Τζον φώναξε το όνομα της Αννη και έτρεξε κοντά της. Η Αννη ανασηκώθηκε απότομα και δίχως να μιλήσει έριξε το βλέμμα της επάνω στους μάγους που με οργή παλεύανε να φτάσουν τον Μιχαήλ που τους χτυπούσε, γονάτισε κάτω και ακουμπώντας το δεξί χέρι κάτω στο έδαφος έκανε τους μάγους να εκραγούν.

Όλοι κοίταξαν την Αννη. Ο Μιχαήλ έτρεξε προς το μέρος της και την αγκάλιασε χωρίς εκείνη να ανταποκριθεί στην αγκαλιά.

Μιχαήλ είσαι καλά;;; με ανησύχησες

Αννη: καλά είμαι, πάμε πίσω στην σπηλιά ( με θλιμμένη φωνή )

Τερίνα: δυστυχώς αυτά τα πλάσματα θα καταδιώκονται συνέχεια δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ. Πάντα θα τα κυνηγάνε.

Τζον: γυρίστε πίσω εγώ θα μείνω εδώ

Αννη: μπαμπά δεν μπορείς να μείνει εδώ, σε χρειάζομαι

Τζον: όχι πριγκίπισσα μου σήμερα με απέδειξες πόσο γενναία κόρη έχω. Είμαι πολύ περήφανος για εσένα κόρη μου και εσένα γιέ μου.

Η Τερίνα μόρφασε ειρωνικά.

Ο Τζον κοίταξε την Τερίνα.

Τζον: και για εσένα είμαι περήφανος Τερίνα.

Η μικρή Τερίνα πέταξε στην αγκαλιά του Τζον και τρίφτηκε σαν ένα μικρό μωρό που αναζητά μια πατρική στοργή.

Ο  Μιχαήλ και η Αννη γύρισαν πίσω στην σπηλιά για να ξεκουραστούν.

Μιχαήλ: Αννη;;;

Η Αννη κοίταξε τον Μιχαήλ

Μιχαήλ: Είσαι θυμωμένη;;;

Αννη: δεν σου πέφτει λόγος

Μιχαήλ: Ξεχνάς τι περάσαμε εδώ;;; τι ήταν όλο εκείνο για εσένα;;;

Ο Μιχαήλ κοίταξε λυπημένα την Αννη.

Μιχαήλ: για εμένα ήταν έρωτας

Η Αννη πάγωσε από τα λόγια του Μιχαήλ που ήταν γεμάτα έρωτα. Ήθελε τόσο πολύ να τρέξει στην αγκαλιά του και να τον φιλήσει, αλλά σκεφτόταν πως; Δεν γνώριζε τίποτα γι αυτόν επίσης σκεπτόταν ότι της κρύβει μυστικά αλλιώς γιατί να διέκοπτε την Τερίνα όταν μιλούσε για τον πατέρα του και πως τόλμησε να πάρει το αίμα του νεκρού ζώου.

Αννη: γιατί δεν μου λες για τον πατέρα σου;;; γιατί διέκοψες την Τερίνα όταν μιλούσε;;; Γιατί πήρες το αίμα του πληγωμένου και νεκρού ζώου;;;

Ο Μιχαήλ την κοίταξε κατεβάζοντας το κεφάλι του.

Μιχαήλ: ήμουν πολύ μικρός όταν πέθανε η μαμά. Δεν ένιωσα ποτέ την αγκαλιά της. Κοιτούσα τα άλλα παιδιά στο σχολείο που έτρεχαν στις μητέρες τους και εκείνες αγκάλιαζαν τα παιδιά. Κάποια Χριστούγεννα τα περνούσα στο σπίτι του ξαδέρφου μου διότι ο πατέρας μου δούλευε σε φορτηγά και ταξίδευε σε όλον τον κόσμο με αποτέλεσμα να μένω κάποιες φορές στον ξάδερφό μου και κάποιες να με φιλοξενεί ο φίλος μου. Τα Χριστούγεννα έβλεπα την μητέρα του ξαδέρφου μου να τον αγκαλιάζει με τόσο αγάπη και ενώ δεν είχα γνωρίσει ποτέ αυτό το συναίσθημα ένιωθα ότι μου λυπεί τόσο πολύ, που κάθε φορά που έβλεπα τον πατέρα μου έτρεχα και τον αγκάλιαζα τόσο πολύ για να καταλάβω αυτό το συναίσθημα όμως όσο και να τον αγκάλιαζα ένιωθα πως κάτι λείπει κάτι που δεν αναπληρωνόταν ποτέ

Και μετά γιορτάζαμε την πρωτοχρονιά εγώ και ο μπαμπάς και η κυρία Μόνικα που μαγείρευε για εμάς μιας και ο μπαμπάς δεν ήξερε να κάνει όλα αυτά τα ωραία φαγητά που τρώνε σε γιορτές. Και τώρα πεθαίνει. Ο μοναδικός άνθρωπος που μου έμεινε χάνετε φεύγει και νιώθω ότι εκείνο το κομμάτι που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε τώρα θα μεγαλώσει.

Δύο μικρά δάκρια έτρεξαν από τα μάτια της Αννη που κοιτούσε και άκουγε την ιστορία του Μιχαήλ.

Μιχαήλ: δεν αντέχω να μιλάω για αυτούς. Κάθε στιγμή που περνάει νομίζω ότι θα τον χάσω για πάντα. Όσο για το αίμα του ελαφιού όταν το ζώο είναι νεκρό παρακαλάει να πάρεις το θείο δώρο που σου δίνει για να σώσεις κάποιον προτού το βρει κάποιος κακός και καταστρέψει τα πάντα.

Η Αννη έτρεξε στην αγκαλιά του αμέσως και του έδωσε ένα μεγάλο φιλί

Άννη: Αυτό για ότι δεν αναπληρώνεται.

Ο Μιχαήλ την κοίταξε και τα μάτια του δάκρυσαν.

Μιχαήλ: Σ αγαπώ

 Η Αννη φίλησε ξανά τον Μιχαήλ

Αννη: και εγώ σ αγαπώ.

Ο Μιχαήλ φίλησε με πάθος την Αννη που όσο την φιλούσε δάκρυζαν και οι δύο από συγκίνηση αγάπη και πάθος καθώς μικρές στιγμές του παρελθόν ξεχύνονταν στις σκέψεις τους με όνειρα ελπίδες που χάθηκαν και βρέθηκαν ξανά ενωμένα στα δύο σώματα που ενώνονταν όλο ένα και ποιο πολύ.

Αννη: Σ αγαπώ

Ο Μιχαήλ ξάπλωσε την Αννη κάτω απαλά και έβγαλε την μικρή μπλε μπλούζα της όπως και εκείνη του έβγαλε το άσπρο πουκάμισο καθώς τα χείλη της κατέβαιναν προς τον λαιμό του ενώ τα χέρια του χαϊδεύανε το σώμα της που κάθε τόσο ρίγιαζε στο χάίδεμά του. Ο Μιχαήλ κοίταξε στα μάτια την μικρή του πριγκίπισσα και την είπε πως είναι το κομμάτι που του έλειπε. Εκείνη τον γύρισε από κάτω και τον φίλαγε στο στόμα ενώ τριβόταν πάνω του καθώς τα χείλη της κατεβαίνανε προς τον λαιμό και στο στήθος του, ενώ χέρια του ξεκούμπωναν το παντελόνι της καθώς της φίλαγε αισθησιακά τον λαιμό της και το στόμα της, όσο αυτή του έβγαζε το παντελόνι με το εσώρουχο του.

Αννη: σ αγαπώ πολύ ( αποκρίθηκε χαμένη στου έρωτα τα όνειρα)

Ο Μιχαήλ την κοίταξε κατάματα γεμάτος πάθος και συγκίνηση και πλησίασε τα χείλη της που φλόγιζαν στα αναμμένα κάρβουνα του θεού έρωτα, κάνοντάς την να χαθεί σε ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα μπαίνοντας μέσα της αργά και σταθερά κρατώντας την το χέρι και φιλώντας της το λαιμό και το στόμα. Όλο της το σώμα γέμισε με σπασμούς καθώς την γύρισε από κάτω μπαίνοντας μέσα της ποιο γρήγορα κυνηγώντας  εκείνον τον χαμένο καιρό που έχασε, κυνηγώντας τις αναμνήσεις και τις πίκρες τα βάσανα και τους πόνους. Την στιγμή που η Αννη ένιωθε μια γλυκιά χάση ο Μιχαήλ κατέβηκε στην κοιλιά της φιλώντας την τον αφαλό και στην συνέχεια κατέβηκε στην περιοχής της κάνοντάς την  να ανατριχιάσει για άλλη μια φορά νιώθοντας την ανάσα του σε κάθε κύτταρο του κόλπου της. 

Το σώμα της δημιουργούσε συνεχώς σπασμούς καθώς τα χείλια του Μιχαήλ αγγίζανε απαλά γλυκά την περιοχή της.

Η Αννη τον ξανά γύρισε από κάτω ενώ ο Μιχαήλ άρχισε  να μπαίνει μέσα της μέχρι την στιγμή που και οι δύο χάθηκαν στα υπέρτατα όρια της γλυκιάς πλάνης του ουρανού που συναντά κανείς αγαλλίαση.

Ο Μιχαήλ και η Αννη κοιμήθηκαν αγκαλιά μέχρι αργά το απόγευμα.

Η Τερίνα που είχε φύγει για να βρει φαγητό γύρισε και σαν τους είδε αγκαλιά προσπαθούσε να σκεφτεί τι πλάκα να τους κάνει μόλις ξυπνήσουν.

Η Αννη άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε την Τερίνα που άφηνε το φαγητό κάτω. Τερίνα κοίταξε την Αννη και χαμογέλασε

Τερίνα: καλησπέρα μικρή σαλιάρα.

Η Αννη χαμογέλασε

Αννη: καλησπέρα και σε εσένα μικρή ιπτάμενη νεράιδα

  η Αννη σηκώθηκε να ντυθεί

Τερίνα: καλοπεράσατε πάλι, μα καλά πως γίνεται πάντα να χάνω τα ωραία

Η Αννη πήγε και ξανά ξάπλωσε δίπλα στον Μιχαήλ για να τον ξυπνήσει

Αννη: μωρό μου ( ψιθύρισε)

Ο Μιχαήλ άνοιξε τα μάτια του

Μιχαήλ: πέθανα;;;

Αννη: όχι

Μιχαήλ: και τότε γιατί βλέπω άγγελο στην κόλαση;;;

Αννη: δεν είμαι άγγελος ψυχή μου

Μιχαήλ: ναι είσαι έρωτας άγγελος

Εκείνη την στιγμή η Τερίνα μπήκε ανάμεσά τους

Τερίνα: οο ναι ελάτε να ξεχυθούμε όλοι μαζί στου έρωτα τα πάθει

Ο Μιχαήλ και η Αννη γελάσανε

Μιχαήλ: το εννοεί

Η Αννη κοίταξε απορημένη

Αννη: τι;;;

Τερίνα: εμείς οι νεράιδες φημιζόμαστε για τον ερωτικό μας τομέα είμαστε χαδιάρικα πλάσματα και ερωτιάρικά 

Αννη: ναι εμμμ μπα μωρέ καλά είμαστε

Γέλασαν όλοι και σηκώθηκαν για να φάνε

Τερίνα ανέβηκα στην γη και πήρα φαγητό

Αννη: μα καλά πως ανέβηκες στην γη;;;

Μιχαήλ: μια από τις δυνάμεις των νεράιδων είναι να πηγαίνουν όπου θέλουν όποτε θέλουν

Τερίνα: έτσι ακριβώς και κοιτάξτε τι πήρα κοτόπουλο μπιφτέκια λουκάνικα και φυσικά το αγαπημένο μου τζατζίκι με πολύ σκόρδο.

Η Αννη και ο Μιχαήλ χαμογέλασαν και η Αννη έδωσε ένα μεγάλο φιλί στον Μιχαήλ.

Μιχαήλ: λοιπόν Αννη τι θα κάνεις με το βιβλίο;;;

Αννη: δεν ξέρω λογικά θα πρέπει να υπάρχει κάτι που θα μπορέσω να βρω τον Εωσφόρο.

Η Τερίνα έκανε νόημα στον Μιχαήλ για να μιλήσει στην Αννη.

Η Αννη κοίταξε με απορία.

Αννη: τι έγινε;;;

Μιχαήλ: ξέρεις Αννη, ξέρεις… πριγκίπισσά μου αύριο εγώ και η Τερίνα θα πρέπει να φύγουμε για την γη. Πήραμε αυτό που θέλαμε και τώρα…πρέπει να γυρίσουμε

Η Αννη χλόμιασε και αμέσως της ήρθαν δάκρια.

Θα φύγετε;;; σωστά θα φύγετε αφού τελείωσε αυτό που θέλατε

Μιχαήλ: σ αγαπάω, θα σε σκέπτομαι συνέχεια θα σε περιμένω κάθε λεπτό να έρθεις ναι θα σε περιμένω να έρθεις και να παντρευτούμε.

Η Άννη ανασήκωσε το κεφάλι της καθώς ένα κύμα χαράς της ήρθε,

Αννη: να παντρευτούμε;;;

Μιχαήλ: ναι να παντρευτούμε, αγάπη μου.

Η Αννη αγκάλιασε σφιχτά τον Μιχαήλ και δάκρυα βγήκανε από τα μάτια της.

Η Αννη σηκώθηκε και άνοιξε το γριμόριο για να βρει κάποιον τρόπο ώστε να συνεχίσει τον δρόμο της και να βγάλει τα δαιμόνια από μέσα της.

     Πέρασαν τρις ώρες από την ώρα που Αννη άρχισε να διαβάζει το γριμόριο. Η Τερίνα και ο Μιχαήλ ξαπλώσανε να κοιμηθούνε. Η Τερίνα κοιμήθηκε ενώ ο Μιχαήλ στριφογύριζε

Αννη: γιατί δεν κοιμάσαι;

Μιχαήλ: είναι το τελευταίο βράδυ που θα σε κρατήσω αγκαλιά δεν θα ήθελα να το χάσω αυτό.

Η Αννη χαμογέλασε και πήγε ξάπλωσε κοντά του.

Ο Μιχαήλ την φίλησε και είπε ότι δεν θέλει να την αφήσει καθώς αυτό το κομμάτι που τελικά αναπληρώθηκε με την Αννη τώρα αρχίζει να το νιώθει πάλι να χάνετε.

Αννη: σαγαπάω πολύ να το θυμάσαι

Μιχαήλ: είσαι η πριγκίπισσά μου

Εκείνη την ώρα η Τερίνα έκλασε.

Τα δύο παιδία κοίταξαν την Τερίνα που κοιμόταν σαν μωρό και χαμογέλασαν

Μιχαήλ: ναι οι νεράιδες φημίζονται για τις κλανίτσες.

Η Τερίνα έκλασε ποιο δυνατά.

Αννη: για τις κλανιές πες καλύτερα ( χαμογέλασε)

Τα παιδία χαμογέλασαν και η Αννη φίλησε τον Μιχαήλ.

Αννη: Καληνύχτα γλυκέ μου πρίγκιπα

 

Τέλος επεισόδιο 7

 

Ερώτα θεέ που τις καρδιές τους κλέβεις σημάδεψε τα όνειρα και μην τα παγιδεύεις

40 δαίμονες μικροί θα σβήσουν την φωνή σου και τότε μόνο θα ακουστή η ταπεινή ψυχή σου.